• announcement

    ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΙΩΑΝΝΑ Π. ΔΟΓΚΑ

    Στα πλαίσια του να ενισχύσω την ευρύτερη οικογένειά μου, συμμετέχω στο ψηφοδέλτιο του ξαδέρφου μου και υποψηφίου Δημάρχου, Δημοσθένη Δόγκα.

    Εξάλλου, πιστεύω ότι φέρει καινοτόμες ιδέες αποδεσμευμένες από κάθε είδους μικροπολιτικής σκοπιμότητας.

    Η ανιδιοτέλειά του συνίσταται στο γεγονός ότι ευτυχώς για εκείνον, δεν έχει την ανάγκη κερδοσκοπίας μέσω της ενασχόλησής του με τα κοινά.

    Υπό το βάρος των Αγίων ημερών του Πάσχα αλλά κυρίως συναισθανόμενη την ηθική υποχρέωση, μοιράζομαι μ’εσάς τις παρακάτω σκέψεις για δύο πρόσωπα αγαπημένα.

    Για το θείο

    Υπήρξε ο δυναμικότερος άνθρωπος που έχω γνωρίσει, όπως λέγεται, έπαιρνε την πέτρα και την έστυβε.

    Ως αντίδικος ήταν ο πλέον υπολογίσιμος αντίπαλος σε σημείο που όταν έμπαινε στην αίθουσα άκουγες ένα «ωχ», «μάλλον την χάσαμε την υπόθεση» ένας πραγματικός μαχητής και μάχιμος μέχρι το τέλος σχεδόν της ζωής του με αξιοθαύμαστη αυτοκυριαρχία και στρατιωτική πειθαρχία, αν και δικηγόρος.

    Θυμάμαι με νοσταλγία τις οικογενειακές μας επισκέψεις στο παλιό σπίτι και φυσικά τον υιό Δημοσθένη καθώς μεγάλωνε.

    Για μένα υπήρξε ένα στήριγμα σημαντικό και πρότυπο ως προς την ατσαλένια θέλησή του.

    Για τον πατέρα μου

    Με νωπή την πληγή της απώλειάς του σκέφτομαι πόσα πολλά προσέφερε σε μένα, αλλά και σε άλλους κοντινότερους ή όχι.

    Για να μην γίνω πολύ συναισθηματική και μεροληπτήσω υπέρ του, θα αρκεστώ σε όσο το δυνατό λιγότερα λόγια. Ήταν και εκείνος έγκριτος νομικός, όπως ο αδερφός και ο πατέρας τους, Γεώργιος Δόγκας.

    Ευτυχώς για όλους μας ο Δημοσθένης ο νεότερος φιλοτέχνησε αυτή την υψηλής αισθητικής πλατεία προς τιμήν του, ούτως ώστε ν’ αποδοθεί στον παππού το ελάχιστο.

    Ο πατέρας μου ήταν δίκαιος, σωστός οικογενειάρχης, διέθετε λογική, σύνεση και εγκράτεια. Οδήγησε ως καλός καπετάνιος την οικογένειά μας σε σίγουρο λιμάνι και ήταν ο ίδιος στον οποίο προσέτρεχε οποιοσδήποτε είχε πρόβλημα για να πάρει τη σοφή συμβουλή του. Θα μπορούσα να γράψω βιβλία για τον πατέρα μου.

    Απαρηγόρητη ακόμη σχεδόν επτά μήνες μετά, προσδοκώ τον πανδαμάτορα χρόνο ν’ απαλύνει τον πόνο και του λέω ένα τεράστιο ευχαριστώ.

     

    Με εκτίμηση,

    Ιωάννα Π. Δόγκα

Αφήστε μια απάντηση.

Συγγνώμη. Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.